
madak, marmara
kaç bahar eskittiniz böyle
şimdi dem vuruyor koca adamlar gül’le
kuşandınız zırhlarınızı külle
kaç bahar eskittiniz gözle
kim kaldı şimdilerde sözle
varsa yoksa közle, gülle
ne tam olurdu böyle
ne tam olmadı böyle
kuşlar ve balıklar
akreple zehrini saldılar
incecik bir yumak sardı maviliğinizi böyle
umut kaç adım önde?
toplan tüfekle, közle ve gülle
bahar şuramda işte tam da böyle
bir nefes kadar uzakta böyle
kim kaldı marmara’da madak’ta öyle
kolay değil ki sazla sözle
geçti tüm trenler köyden
kaçtı tüm renkler köyde
bak bakalım kim özler böyle?